Η ΑΕΚ έχει καινούργιο τεχνικό διευθυντή εδώ και περίπου δυόμιση μήνες. Ο Παναγιώτης Κονέ πέρασε έναν δύσκολο Ιανουάριο, βούτηξε στα βαθιά με ένα κάρο δύσκολα θέματα να αναζητούν επίλυση, σκόνταψε και ‘τσαλακώθηκε’ με διάφορες υποθέσεις, όμως άρχισε να μαθαίνει. Συμβαίνει σε όλους όσοι από τη μία ημέρα στην άλλη και δίχως καν να στεγνώσει το μελάνι της σκέψης στην απόφασή τους, καταπιάνονται με κάτι ξένο. Έτσι πάει η δουλειά, όλοι από κάπου ξεκινούν για το επόμενο ταξίδι τους στο ποδόσφαιρο.

Στην έως σήμερα πορεία του ως διοικητικός ηγέτης της ΠΑΕ ΑΕΚ, ο Δημήτρης Μελισσανίδης έχει (απο)δείξει ότι στηρίζει τις προσωπικές επιλογές του μέχρι τέλους, κάμποσες φορές σε σημείο που κι ο ίδιος ενώ αντιλαμβάνεται ότι λαθεύει, συνεχίζει από πείσμα να δίνει χρόνο και εμπιστοσύνη, μέχρι αυτό που έχει βάλει στο μυαλό του, να αποδώσει όπως το υπολόγιζε.

Την έχει πατήσει με αρκετούς, με κάποιους δικαιώθηκε. Εν προκειμένω πάντως, στις συνεργασίες με τους τεχνικούς διευθυντές, υπήρξαν αρκετές οι φορές που (τους) παρείχε την ελευθερία στην επιλογή των προπονητών.

Ο Μαϊστόροβιτς έφερε τον Μοράις, ο Λυμπερόπουλος τον Καρντόσο, ο Ίβιτς τον Καρέρα. Τώρα λοιπόν (πρέπει να) είναι η σειρά του Κονέ!

Ο χρόνος προσαρμογής στα δεδομένα της νέας δουλειάς είναι πλέον πίσω και η ώρα για κρίσιμες αποφάσεις μπροστά. Μία από αυτές, αφορούν και στον Μανόλο Χιμένεθ, Παγκοσμίως ισχύει ότι την απόφαση για το ποιος θα κάθεται στον πάγκο, ακόμα κι όταν σε αυτόν υπάρχει ήδη προπονητής, τη λαμβάνει ο τεχνικός διευθυντής (εφόσον υπάρχει τέτοιος στο club).

Ενώ λοιπόν η συζήτηση για την παραμονή ή όχι του Ισπανού στον πάγκο της ομάδας και μετά το καλοκαίρι έχει φουντώσει, ο Χιμένεθ καλείται διαχειριστεί μια πολύ δύσκολη κατάσταση, με τα πιο κρίσιμα – απαιτητικά ματς της σεζόν να βρίσκονται μπροστά του και μια απόφαση πάνω από το κεφάλι του να αιωρείται: θα του το πάρουν ή θα το αφήσουν στη θέση του;

ΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΤΕΛΑ ΔΙΚΗ ΤΟΥ

Δυστυχώς έως σήμερα, τον Παναγιώτη Κονέ δεν τον έχουμε ακούσει να εκφράζεται. Δεν έχει δοθεί η δυνατότητα στον κόσμο της ομάδας να γίνει αποδέκτης των σκέψεών του, του οράματος και του πλάνου του, για το οποίο έγινε εκτενής αναφορά από την επίσημη ΑΕΚ, όταν ανέλαβε τα νέα καθήκοντά του.

Το ίδιο λάθος επαναλαμβανόταν και με τους προηγούμενους που κατείχαν τη συγκεκριμένη θέση, προφανώς επειδή έτσι το club αποφασίζει, λες και φοβάται να γίνει περισσότερο εξωστρεφές, να μοιραστεί τις σκέψεις και το σχέδιό του, να πει ανοιχτά πως οραματίζεται την επόμενη ημέρα του.

Πέραν όμως του ξεκάθαρου ενδιαφέροντος που θα υπήρχε σε μια ενημέρωση από τα χείλη του ίδιου του τεχνικού διευθυντή σχετικά με το τι σκέφτεται για τον προπονητή της ομάδας κι αν βλέπει το μέλλον με εκείνον στο τιμόνι της ΑΕΚ, σημασία έχει για τον ίδιο τον Κονέ, αυτό που θα γίνει να συνιστά μια ολότελα δική του απόφαση. ”Θέλω τον Χιμένεθ γιατί πιστεύω σε αυτόν’‘ ή ”δεν τον θέλω επειδή έχω κάτι άλλο στο μυαλό μου και θέλω να οδηγήσω την ΑΕΚ σε αυτή την πορεία”. Αυτή είναι η δουλειά του και αυτό πρέπει να απαιτήσει, ούτε ασφαλώς υπάρχει ίχνος λογικής στο να κρίνεται ένας προπονητής που ο οργανισμός γνωρίζει τόσο καλά από τα επόμενα αποτελέσματα, είτε αυτά θα είναι άσχημα, είτε τα καλύτερα που γίνεται να υπάρξουν.

Το βήμα στην επόμενη ημέρα, το αποφασίζουν άνθρωποι τολμηροί, που δεν φοβούνται το βάρος της ευθύνης και οι οποίοι επιβάλλονται για όλα αυτά που ο ρόλος τους απαιτεί να αποφασίζουν. Χωρίς εκπτώσεις, δίχως εξαρτήσεις. Πάντοτε η γνώμη του αφεντικού θα μετράει, όμως γι αυτό επιλέγει γύρω του ανθρώπους, για να έχουν την πειθώ να περνούν την άποψή τους, βάσει της δυναμικής του ρόλου τους. Ο Κονέ θα πρέπει να είναι αυτός που θα χαράξει την επόμενη ημέρα και αναλόγως να κριθεί γι αυτό.

Photo Credits: Eurokinissi